LU
„Wie sinn ech?“, dat ass eng Fro, déi a mengem Kapp ronderëmspréngt, wéi wa mäi Gehier en Trampolin wier. „Ech sinn de Sirah Haris », äntweren ech onsécher op dës bedréckend Fro, mee ech gesinn eppes Schéines an dësem Kampf, fir Identitéiten ze exploréieren. Als Teenager hunn ech den Internet benotzt a spéider d’Moud, fir verschidde Facettë vu mir selwer ze exploréieren. Op där enger Säit kucken ech ee Joer zeréck a schuddere mech, mee op där anerer erënneren ech mech u mäin aalt Ech als e wichtege Schrëtt, dee mech zu mengem haitegen Ech geféiert huet. A wie sinn ech iwwerhaapt? Wie wäert ech ginn? Sinn ech ech, nëmmen een Ech? Hmmm …
EN
« Who am I? » is a question that jumps around in my head as if my brain were a trampoline. « I’m Sirah Haris » I answer doubtfully to this daunting question, yet I see beauty in this struggle of exploring identities. I used the Web as a teen and fashion as an adolescent to explore facets of myself. On one side I look back a year ago and cringe, but on the other I reminisce on that old me as a stepping-stone to finding me now. And who is even me? Who will I be? Am I me, just one me? Hmmm…
